در تاریخ ۳ تیر ۱۴۰۵ باشگاه دوچرخهسواری پارماگشت یکی از چالشبرانگیزترین و زیباترین برنامههای طبیعتگردی خود را با اجرای تور دور قله دماوند برگزار کرد. این برنامه یکروزه با حضور ۸ دوچرخهسوار و به لیدری و مربیگری سعید هداوندخانی اجرا شد و شرکتکنندگان موفق شدند بخش مهمی از مسیر پیرامون بلندترین قله ایران را رکاب بزنند.
مسیر دور دماوند از جمله برنامههایی است که به دلیل شرایط کوهستانی، ارتفاع بالا، نبود خودرو پشتیبان و نیاز به آمادگی جسمانی مناسب، معمولاً با تعداد محدودی از دوچرخهسواران اجرا میشود. ترکیب مسیرهای خاکی، پاکوبهای کوهستانی، بخشهای سنگی و سرازیریهای فنی باعث شده این برنامه در میان دوچرخهسواران کوهستان به عنوان یکی از جذابترین مسیرهای ایران شناخته شود.
حرکت گروه از منطقه پلور آغاز شد و پس از عبور از دشت زیبای لار، مسیر ورارو و چاک اسکندر، دوچرخهسواران وارد دامنههای غربی دماوند شدند. ادامه مسیر از جبهه شمالی قله عبور کرد و پس از رسیدن به یال داغ، گروه به سمت روستای ناندل و سپس جاده هراز حرکت کرد.
در طول مسیر، قله باشکوه دماوند تقریباً در تمام ساعات برنامه در مقابل دیدگان شرکتکنندگان قرار داشت و همین موضوع یکی از جذابترین ویژگیهای این تور محسوب میشد.
یکی از مهمترین بخشهای برنامه، رسیدن به منطقه یال داغ بود. این قسمت مرتفعترین نقطه مسیر به شمار میرفت و شرکتکنندگان در ارتفاع حدود ۳۷۰۰ متری از سطح دریا رکاب زدند.
هرچه به یال داغ نزدیکتر میشدیم، چشمانداز قله دماوند باشکوهتر و نزدیکتر به نظر میرسید. عظمت کوهستان، شیبهای اطراف و وسعت دامنههای دماوند، تصویری کمنظیر از طبیعت البرز مرکزی را پیش روی گروه قرار داده بود.
در این بخش از مسیر، شرایط آبوهوایی نیز تغییر کرد و وزش بادهای شدید همراه با شکلگیری ابرها، حال و هوایی کاملاً کوهستانی به برنامه بخشید.
یکی از چالشهای اصلی مسیر، بخش بین یال داغ و ناندل بود. حدود یک کیلومتر از این قسمت دارای پاکوب سنگی و ناهموار است و در زمان اجرای برنامه همچنان بقایای برف در مسیر دیده میشد.
شرکتکنندگان ناچار بودند در بخشی از مسیر دوچرخههای خود را به دست گرفته و از میان سنگها و برف عبور کنند. اگرچه این قسمت امکان رکابزنی نداشت، اما یکی از خاصترین و خاطرهانگیزترین بخشهای تور دور قله دماوند محسوب میشد و تجربهای متفاوت از دوچرخهسواری کوهستان را رقم زد.
پس از عبور از مرتفعترین بخش مسیر، نوبت به سرازیریهای طولانی و فنی رسید. این بخش نیازمند تمرکز بالا، انتخاب مسیر مناسب و مهارت کنترل دوچرخه در زمینهای سنگی و ناهموار بود.
مسیر دور دماوند تنها یک برنامه استقامتی نیست؛ بلکه ترکیبی از توان بدنی، مهارت فنی و تجربه دوچرخهسواری در شرایط کوهستانی محسوب میشود. به همین دلیل این برنامه در میان علاقهمندان به دوچرخهسواری کوهستان جایگاه ویژهای دارد.
یکی از جذابترین ویژگیهای این مسیر، تنوع مناظر طبیعی آن است. در طول برنامه، عشایر منطقه و گلههای گوسفند در دامنههای دماوند دیده میشدند و چشماندازهای وسیع کوهستانی، زیبایی مسیر را دوچندان کرده بود.
هوای خنک تابستانی، ترکیب آفتاب و ابر، وزش باد در ارتفاعات و بارش پراکنده باران در بخشهای پایانی مسیر، شرایطی ایدهآل برای یک برنامه ماجراجویانه در طبیعت فراهم کرده بود.
پس از رسیدن به روستای ناندل، گروه مسیر را تا جاده هراز ادامه داد. با توجه به حجم تردد خودروها و به منظور افزایش ایمنی شرکتکنندگان، بخش جادهای مسیر رکاب زده نشد و برنامه در ابتدای جاده هراز به پایان رسید.
این تصمیم با هدف حفظ ایمنی اعضای گروه و جلوگیری از قرار گرفتن دوچرخهسواران در معرض خطرات ناشی از جاده اتخاذ شد.
تور دور قله دماوند با دوچرخه بدون شک یکی از زیباترین، فنیترین و چالشبرانگیزترین مسیرهای دوچرخهسواری کوهستان در ایران است. عبور از دشت لار، رکابزنی در دامنههای غربی و شمالی دماوند، رسیدن به ارتفاع ۳۷۰۰ متری یال داغ، عبور از برف و مسیرهای سنگی و تجربه سرازیریهای فنی، این برنامه را به تجربهای فراموشنشدنی برای اعضای باشگاه دوچرخهسواری پارماگشت تبدیل کرد.
اگر به دنبال یک ماجراجویی واقعی در قلب طبیعت ایران هستید، مسیر دور قله دماوند یکی از بهترین گزینههای دوچرخهسواری کوهستان خواهد بود.
تور دور قله دماوند با دوچرخه
6 پاسخ
اگر به دنبال تجربه کردن یه رکاب زنی چالشی با دیدن کلی منظره بکر و بی نظیر در کنار بلند ترین کوه ایران و از همه مهمتر به لیدری یه مربی کار بلد هستید پیشنهاد میکنم حتما یک بار هم که شده این برنامه رو شرکت کنید .
این برنامه به نظرم سخت ترین برنامه دوچرخه سواری ای بود که رفته بودم و واقعا پرچالش و فنی بود. در مسیری که رکاب زدیم هم بارون هم آفتاب و ابر و باد و عبور از برف رو تجربه کردیم،
در کنار رکاب زدن یک جورایی کوهنوردی هم جزء برنامه بود.
با همه ی این تفاسیر مناظر بسیار زیبایی رو دیدم که واقعا برام حیرت انگیز بود.
تو ارتفاع ۳۷۰۰ متری جالبه که من با کمبود اکسیژن مواجه نشدم. چالش اصلی من سرپایینی طولانی بود که مجبور شدیم دوچرخه به دست مسافت ۵ الی ۶ کیلومتر از یال داغ پایین بیام و در ادامه تا روستای ناندل هم سوار بر دوچرخه مسیر پرچالش و پر از سنگ روان رو طی کردم که واقعا اخرای مسیر طاقت فرسا بود.
با تشکر از باشگاه دوچرخه سواری پارماگشت که این فرصت رو فراهم کرد تا همچین تجربه ای در کارنامه ی رکابزنی من فراهم بشه.
در کنار تمام چالش ها، سر بالایی های ممتد،باد شدید ، عبور از برف، سرازیری های فنی ، برنامه خیلی خوبی بود، پر از زیبایی .. و خیلی خوش حالم که امسال مسیر جدیدی از دماوند و عبور از دامنه و دشتِ لار رو کنار حرفه ای ها، تجربه کردم.
درود، با وجود تیمی یک دست، آماده و هماهنگی و مدیریت لیدر (سعید هداوندخانی) برنامه بسیار عالی، لذت بخش و بدون آسیب انجام شد.
دماوند را از جهت شمال غربی ندیده بودم، سعادتی بود دیدار مجدد سلطان دماوند. دمای هوا 18-15 درجه بود، باد ملایم و خنکی در طول مسیر به من انرژی مضاعفی میداد، البته که در محل یال داغ باد حدود 40 تا سرعت داشت،
اگر کسی عاشق طبیعت، مخصوصا کوهستان باشه، مطمئنا از ورزش کردن کنار دماوند لذت می بره، من معمولا با این برنامه ها روح و روانم ترمیم پیدا میکنه و برای چند ماه انرژی می گیرم، ممنون از آقای هداوند خانی
سلام
اگر کسی مشکل ارتفاع زدگی داشته باشه باید چه تمریناتی با دوچرخه انجام بده یا در کجاها تمرین کنه که بتونه این قضیه رو مدیریت کنه تا در برنامه های اینچنینی حضور داشته باشه؟
ارتفاعزدگی یکی از چالشهای رایج در برنامههای دوچرخهسواری کوهستان و مسیرهای مرتفع مانند دور قله دماوند است. بهترین راه کاهش علائم آن، افزایش تدریجی سازگاری بدن با ارتفاع از طریق تمرینات هوازی منظم، رکابزنی در مسیرهای دارای ارتفاعگیری زیاد و حضور مکرر در ارتفاعات بالای ۲۵۰۰ متر است. شبمانی در ارتفاع و شرکت در برنامههای پیشنیاز نیز به بهبود اکسیژنرسانی و عملکرد بدن کمک میکند.
همچنین تغذیه مناسب، آبرسانی کافی و پرهیز از افزایش ناگهانی ارتفاع، نقش مهمی در پیشگیری از ارتفاعزدگی و افزایش توانایی دوچرخهسواران در صعودهای طولانی دارد.